Parku i erës WTG Terbuni është një projekt i propozuar i energjisë së erës në tokë, me kapacitet të instaluar të planifikuar prej rreth 300 MW, në Bashkinë Pukë, Shqipëri. Projekti zhvillohet nga GO GREEN SH.P.K. dhe synon të rrisë kontributin e energjisë së rinovueshme në sistemin elektroenergjetik të Shqipërisë, duke mbështetur njëkohësisht objektivat e vendit për tranzicionin energjetik dhe dekarbonizimin. Zhvillimi i tij i nënshtrohet legjislacionit shqiptar në fuqi për planifikimin, ndërtimin, mjedisin, energjinë dhe lidhjen me rrjetin, si dhe kërkesave teknike të Kodit të Rrjetit të Transmetimit e procedurave përkatëse të lidhjes së OST sh.a.
Koncepti aktual teknik përfshin rreth 50 turbina ere me aks horizontal, secila me fuqi nominale 6,0 MW. Turbina referencë e përzgjedhur për modelimin e fizibilitetit është GE Renewable Energy 6.0-164, e pajisur me rotor me tri fletë dhe me diametër 164 m. Layout-i i turbinave shtrihet në terren të lartë e malor, me kuota turbinash që, sipas raportit teknik, variojnë përafërsisht nga 890 m deri në 1.426 m mbi nivelin e detit. Sipas vlerësimit energjetik, prodhimi i pritur është rreth 840 GWh në vit, çka i përgjigjet një faktori mesatar orientues të kapacitetit prej rreth 32%.
Secila turbinë do të instalohet mbi një themel prej betoni të armuar, të mbështetur nga punime të projektuara gërmimi, mbushjeje, shtrese bazë granulare dhe betoni të armuar. Projekti do të përfshijë rrugë të brendshme aksesi, platforma vinçi, qarqe elektrike mbledhëse, sisteme kontrolli e komunikimi, monitorim meteorologjik dhe një nënstacion qendror 400/35 kV të parkut të erës. Energjia elektrike do të evakuohet nëpërmjet një linje transmetimi 400 kV me gjatësi rreth 12,8 km drejt nënstacionit Koman 400/220/10 kV.
Ndërtimi do të kërkojë punime civile, mekanike dhe elektrike në faza, duke përfshirë formimin e rrugëve, ndërtimin e themeleve, transportin dhe montimin e turbinave, kabllimin, instalimin e nënstacionit dhe vënien në punë të lidhjes me rrjetin. Aspektet mjedisore përfshijnë terrenin malor, kushtet e dëborës, kullimin, kontrollin e erozionit, ndikimet në peizazh dhe ato vizuale, zhurmën, biodiversitetin, trafikun e ndërtimit dhe rikthimin në gjendjen e mëparshme të sipërfaqeve të cenuara përkohësisht. Parashikohet që parku i erës të funksionojë për rreth 25 vjet, me mirëmbajtje periodike, zëvendësim komponentësh dhe, në fund, çmontim ose rifuqizim (repowering).
